Kâinat: Dağınık Değil, Teşkilatlı Bir Sistem
İlk bakışta dünya bize karmaşık ve dağınık görünebilir.
Ama dikkatle bakıldığında, aslında her şeyin muntazam bir iş bölümü içinde çalıştığı anlaşılır.
Toprak, su, hava, güneş… Bitkiler, hayvanlar, mikroorganizmalar… Hiçbiri başıboş değildir.
Adeta görünmeyen bir komutanın emriyle hareket eden büyük bir sistem vardır.
İşte bu sisteme mecazî bir isim verilir: “Ordu-yu Sübhânî” (Allah’ın kusursuz ordusu)
Zemin (Yeryüzü): Bir İaşe Merkezi Gibi
Yeryüzüne bu gözle baktığında şunu fark edersin: Burası sadece bir toprak parçası değil, milyarlarca canlının ihtiyaçlarının karşılandığı dev bir iaşe merkezidir.
Misaller: Bir ağacın kökü toprağın altından suyu çeker. Yapraklar güneşi yakalar. Toprak mineralleri hazır eder. Hava karbondioksiti sunar.
Netice: Tek bir meyve ortaya çıkar
Ama o meyve: Bir insanın gıdası olur. Bir hayvana rızık olur. İçinde yeni bir ağacın çekirdeğini taşır.
Yani tek bir meyvenin arkasında bile birlikte çalışan onlarca unsur vardır.
Bu, rastgele değil… planlı bir iş bölümüdür.
Bitkiler: Sessiz Memurlar
Bitkiler konuşmaz, yürümez ama vazifeleri büyüktür.
Mesela: Gıda üretirler. Oksijen sağlarlar. Toprağı tutarlar. Ekosistemin temelini oluştururlar. Buğday insanın ekmeği, yonca hayvanın yemi. Ağaç hem meyve verir hem gölge sağlar. Hiçbiri vazifesini aksatmaz. Hiçbir bitki “ben bugün çalışmayacağım” demez.
Bu hâl, onların emir altında çalışan birer asker gibi olduğunu gösterir.
Hayvanlar: Dengenin Koruyucuları
Hayvanlar da bu büyük sistemin bir parçasıdır.
Misaller: Arılar çiçekleri döller, bal üretir. Kuşlar tohumları taşır. Kurtlar zayıf hayvanları avlayarak dengeyi korur. Solucanlar toprağı havalandırır.
Hiçbiri sistemi bozmaz. Tam tersine dengeyi sağlar.
Yani: Her biri farklı vazifede ama aynı sistemin içinde…
Tıpkı bir ordunun farklı birlikleri gibi.
İş Bölümünün Sırrı: Birlik İçinde Çalışma
Buradaki en dikkat çekici nokta şudur: Bu kadar farklı varlık birbirini tanımaz, birbirine emir vermez, bir plan toplantısı yapmaz.
Ama hepsi: aynı hedefe hizmet eder, yani hayatın devamı.
Bu da gösterir ki: Bu iş bölümü onların kendi eseri değildir.
Arkasında: İlmi kuşatan bir bilgi, her şeye yetişen bir kudret, kusursuz bir düzen kuran bir irade vardır.
Ordu Benzetmesi Neden Yapılır?
“Ordu-yu Sübhânî” ifadesi boşuna değildir.
Çünkü gerçekten:
| Ordu | Kâinat |
| Emir-komuta vardır | İlâhî irade vardır |
| Her asker görevli | Her varlık vazifeli |
| Disiplin vardır | Mizan ve denge vardır |
| Kaos yoktur | İsraf ve başıboşluk yoktur |
Mesela: Bir arının peteği altıgen yapması, Bir ağacın mevsiminde meyve vermesi, Yağmurun tam zamanında yağması. Bunların hepsi: disiplinli bir ordunun hareketi gibidir.
Saltanat-ı Rububiyet: Bu Düzenin Sahibi Kim?
Bu kadar geniş, kusursuz ve sürekli işleyen bir sistem bize şunu gösterir:
Bu düzen: Kendi kendine olamaz. Tesadüflerle açıklanamaz. Sebeplerin gücünü aşar.
Bu, bir “Saltanat-ı Rububiyet”tir.
Yani: Terbiye eden, İdare eden, her şeyi yerli yerince yöneten bir İlâhî hâkimiyet.
Günlük Hayattan Yakın Misaller
Konuyu daha da yaklaştıralım.
Bir Şehir Düşün: Elektrik ayrı yerden gelir, su ayrı sistemden, gıda ayrı yerden. Ama biri aksasa şehir çöker.
Bir İnsan Vücudu: Kalp atar. Akciğer nefes alır. Mide sindirir. Hiçbiri birbirinin işine karışmaz ama hepsi birlikte çalışır.
Bir Fabrika: Üretim hattı düzenlidir. Her işçi kendi görevini yapar. Ama kâinat: bu misallerin milyarlarca kat daha büyüğü ve kusursuzudur.
Netice:
Tesadüf Değil, Teşkilat Var.
Toparlarsak… Yeryüzündeki: Bitkiler, hayvanlar, unsurlar hepsi birlikte çalışıyor.
Bu çalışma: Kör bir rastlantı değil. Şuursuz bir hareket değil.
Bilakis: Şuurlu bir sevk ve idareyi, Kusursuz bir iş bölümünü, İlâhî bir saltanatı gösteriyor
Şu hakikat netleşiyor: Bu kâinat bir sahipsiz alan değil; her zerresi vazifeli bir asker, her canlı bir memur, yeryüzü ise İlâhî bir ordunun muntazam kışlasıdır.
İlk yorum yapan siz olun